چند سالي است که در مجامع علمی و فرهنگی سخن از اهمیت محصولات فرهنگی جديتر شده است.
اینکه این رشته با سرمایهای بسیار کمتر از سایر مشاغل میتواند اشتغال مولد ایجاد کند، پيام صادر كند، جريانساز باشد، و هزاران حُسن ديگر، بماند براي اهل معنا.
چند روزي است كه در مطالعات سوغات فرهنگي زائر رضوي، يك نكته عجيب مشغولم كرده ...
گردش مالي سالانه بازار سوغات زائر در مشهد، رقمي نزديك به ۲۰۰ ميليارد تومان است، و اين رقم معادل بودجه سالانه فرهنگي استان خراسان ميباشد.
اين را مينويسم كه هي فرياد نزنيم، بودجه فرهنگي، سوبسيد فرهنگي و ...
حالا فكر ميكنيد اين گردش مالي در نهايت عايد چه كسي ميشود؟
الف- حاجي بازاريها
ب- كشور محترم چين و توابع
ج- دلالهاي محترم بازار
د- جماعت اهل فرهنگ و هنر
يا اينكه، نتايج فروش سوغات به زائر حرم مطهر رضوي چيست؟
الف- رنگ و طعم گرفتن غذاي مطبخ
ب- تبليغ سوپراستارهاي كارتوني آن طرف آب
ج- يك چيزي كه همين طوري نامش را سوغاتي بگذارند
د- ترويج فرهنگ و معارف رضوي
اينها را بگذاريد كنار و به اين نكته فكر كنيد كه طبق نظرسنجي انجام شده، بيشتر زائران تمايل به سوغاتي دارند كه مذهبي باشد و رنگ و بوي امام رضا (ع) را داشته باشد، و وا اسفا كه يافت نميشود.
اينجاست كه بنده معتقدم، توليد و عرضه سوغات فرهنگي براي زائر رضوي يكي از مهمترين وظايف فعالان عرصه فرهنگ اين ديار است. يك وظيفه شيرين، با يك نتيجه شيرين
|
+| نوشته شده توسط
مهدی یک پسر در
90/05/03
|